Een Travellerspoint blog

White beaches, blue oceans and green ricefields

sunny 35 °C

Tropische groetjes uit de Amazing Philippines! Sinds mijn laatste berichtje ben ik alweer een heel stuk verder gereisd. Een aantal lange reisdagen brachten mij vanaf Flores in Indonesie naar Boracay in de Filippijnen. Bij aankomst in Boracay was ik enigszins in negatieve zin verrast, omdat het erg toeristisch is en overspoeld wordt door Chinese toeristen… Maar, gelukkig is Boracay uiteindelijk toch een tropisch paradijsje gebleken! Bij aankomst in het gezellige Watercolors Resort, een leuk resortje met slechts 4 kamers direct aan het witte zandstrand, kon ik lekker bijkomen van de lange reis. Maar ik wilde niet teveel tijd verspillen met op bed liggen, dus ik heb direct voor de volgende dag een aantal duiken gepland :) Mijn divemaster werd Ana, een erg gezellige Spaanse meid, met wie ik vervolgens erg veel opgetrokken heb. Iedere dag stonden er een aantal duiken op het programma, waaronder ook mijn allereerste wrakduik :) Dit wrak is zo’n 11 jaar geleden gezonken en was een vrachtschip. In de loop der tijd is er allerlei mooi koraal op gaan groeien en dit trekt interessante vissen en nudibranches aan. Vooral de nudibranches zijn leuk om te fotograferen, dus ik heb mij hier heerlijk uitgeleefd. De foto’s zijn weer op Facebook te vinden onder de link: https://www.facebook.com/media/set/?set=a.2630851332499.148591.1291855542&type=1&l=1e438d698b
(het is nog steeds erg lastig om de foto’s op deze blog te uploaden, het duurt eeuwig en bijna iedereen heeft onderhand Facebook zag ik, erg leuk :) !).

De rest van de dagen nog een aantal andere gezellige mensen leren kennen, waarmee ik iedere avond uit eten ging en overdag mee kon gaan duiken. Al met al een zeer geslaagde eerste week!

Vanuit Boracay nam ik het vliegtuig terug naar Manila om vervolgens de noordelijke bergregio van de Filippijnen te verkennen. Eerste stop was Baguio, een kleine stad op zo’n 7 uur rijden van Manila. Aan boord van de bus was zelfs gratis wifi! Soms verbaas ik mij echt hoe ver ze hier zijn met technologie, terwijl veel mensen nog erg eenvoudig en in armoede leven. Maar goed, ik profiteerde er even van. Rond middernacht kwam ik aan in Baguio, dus gelijk maar naar bedje toe. De volgende dag ben ik een lange wandeling gaan maken door de stad en naar Camp John Hay. Dit laatste stamt nog uit de tijd van de Tweede Wereldoorlog. Dit kamp was een toevluchtsoord voor de Amerikaanse soldaten die gestationeerd waren in de Filippijnen tijdens de oorlog. Nu is het een groot groen park met golfbanen, tennisbanen, ‘countryclubs’ en outletstores. De Amerikaanse invloed is dus duidelijk terug te vinden. Nu wordt het gebied veelal bezocht door welvarende families uit Manila. Toch kon ik het niet laten om even te gaan shoppen en ben uiteindelijk met 3 leuke shirtjes de winkel uitgestapt :P. Ach, het was mijn eerste echte aankoop voor mezelf, dus het mocht wel voor een keertje (je moet het toch op de een of andere manier voor jezelf verantwoorden ;)). Maar goed, verder was er niet heel veel meer in Baguio te beleven, dus heb ik de volgende dag de bus naar Kabayan gepakt. In dit gebied werden tot 100 jaar geleden de overledenen nog gemummificeerd. Het proces wijkt af van het mummificatieproces in Egypte, omdat bij deze mummies de ingewanden intact blijven en zij niet ingewikkeld worden. De mummies van Kabayan worden in een tijdspan van 6 maanden ‘gedroogd’ en de huid is dan ook zichtbaar. Zelfs de tattoes van mummies van meer dan 500 jaar oud zijn nog te identificeren, erg bijzonder. Maar het kostte mij veel moeite om uiteindelijk bij deze mummies te komen, aangezien deze in een aantal grotten in de hoogste bergen van het gebied verstopt liggen. Het was een klim van zo’n 2.500 meter in hoogte, maar al mijn bagage moest mee, aangezien de bus naar de volgende plaats niet vanuit Kabayan, maar enkel vanaf de andere kant van de berg vertrok… Uiteindelijk heeft de gehele klim zo’n 6 à 7 uur en een aantal blaren gekost… Gelukkig had ik een aardige gids die af en toe mijn backpack wel wilde dragen. Het was een van de zwaarste fysieke activiteiten die ik ooit heb gedaan, maar het was de moeite waard! En het grappige (nu, toen wat minder) was nog dat toen ik na 6 uur eindelijk boven was, de bewaker van de mummies met zijn sleutel een aantal dagen naar Baguio op vakantie was!!! Uiteindelijk zijn de gids en ik onder een gat in het hek doorgekropen om niet voor niks naar boven te zijn geklommen. Foto’s van de mummies heb ik wel, maar kan ik niet op Facebook plaatsen, omdat het eigenlijk niet toegestaan is om foto’s van de mummies te maken. Maar de bewaker was niet aanwezig en zolang ik geen flits gebruikte, vond mijn gids het in orde :).
Maar goed, eenmaal aan de andere kant van de berg aangekomen, heb ik een bus kunnen aanhouden en ben ik naar Sagada vertrokken. Sagada was voor de meest noordelijke plaats die ik ging aandoen en het was er dan ook vrij koud en helaas regenachtig. Toch heeft dit de pret niet mogen bederven en ben ik met 3 andere reizigers een trekking door de rijstvelden gaan maken en de hangende grafkisten mogen bewonderen. Dit laatste is een erg bijzonder gezicht en wordt nog steeds gedaan. Blijkbaar is het een hele eer om na het overlijden in een kist aan de berg getimmerd te worden… Het kost je dan ook zo’n 30 varkens en 60 kippen om deze eer te kopen. Dus, ik moet nog even sparen ;)

Verder door de regen per jeepney (een kleurrijke combinatie van jeep en minibus en het meest populaire vervoermiddel in de Filippijnen) naar Banaue. Hier wilde ik liever niet in het dorpje verblijven, dus heb ik gekozen voor een lodge tussen de rijstterrassen. Helaas regende het alle dagen ook hier en heb ik slechts een trekking van een aantal uur gemaakt. Dit laatste om te voorkomen om drijfnat te worden, aangezien ik geen schone kleren meer had en gezien de lagere temperaturen (15C) duurde het drogen van mijn kleren een eeuwigheid. Toch bracht dit mindere weer mooie mistwolken met zich mee, waardoor de rijstterrassen een mysterieuze sfeer kregen.

Op dit moment ben ik net gearriveerd in Coron, wederom een tropisch eilandje. Maar hierover meer de volgende keer!

Groetjes aan iedereen in ons koude Kikkerlandje! Ik hoorde dat de Sint onderhand in het land is, dus alvast veel plezier met de voorbereidingen… Ik houd de kruidnoten van dit jaar wel tegoed!

Geplaatst door berlindakoolen 3:12 Gearchiveerd in Filipijnen Tagged baguio manila boracay banaue sagada kabayan bangaan

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reacties

hoi berlinda wat zal het wennen zijn voor jou als je weer thuis bent om in onze koude kikkerland weer gewoon aan het werk te moeten gaan enz. gezien de avonturen die jij nu allemaal beleeft. Wil jij nog kleding hebben die Michelle voor jou mee kan nemen als ze naar jou toe komt? Heel veel knuffels pap mam Donald Mia xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

door marja koolen

Deze blog bericht is nu gesloten voor reacties van niet-leden van Travellerspoint. Je kan nog wel een reactie achter laten als je lid bent van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint